Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Μικρά γάντια (για μικρά χέρια)!

Ζω με τρεις άντρες, ένα τον καλό μου και δύο οι γιοί, ενήλικος πια ο μεγάλος. Είμαι η πιο μικρόσωμη, η πιο κοντή, η πιο μαζεμένη.... και έχω τα πιο μικρά χέρια! Σχεδόν παιδικά, έλεγε ο καλός μου όταν με γνώρισε!
Όποτε έβλεπα λοιπόν ένα σχέδιο για γάντια δίσταζα... και όσο είχα ήδη πλέξει... βγήκαν λίγο μεγάλα.
Ξεκίνησα λοιπόν ένα καινούργιο σχέδιο από την Tin can Knit. Απλό κι εύκολο, με τη λαστιχωτή πλέξη στο πλάι, για έξτρα ελαστικότητα... Κι έτσι όπως πλέκεται κυκλικά, ήταν εύκολο να τα φοράω, να τα δοκιμάζω και να βλέπω πως πάει!
Βέβαια όταν πλέκεις κάτι τόσο μικρό με καλτσοβελόνες... χεχε... έχει ένα θεματάκι... και εγώ το ομολογώ, στην εναλλαγή από βελόνα σε βελόνα δε μπορώ να αποφύγω αυτά τα κενά που σχηματίζουν μια σκάλα... Αλλά καμιά φορά, με λίγη φαντασία, μπορείς να εκμεταλλευθείς τα λάθη σου!
Βελόνα, νήμα σε άλλο χρώμα ανάμεσα από τα σκαλοπάτια... τι λέτε;;;

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Σαν τα χιόνια...

Σαν τα χιόνια κι εγώ...
Εδώ είμαι , γερή κι αρτιμελής, όπως πάντα πιεσμένη και αγχωμένη να τα προλάβω όλα! Πάντα η περίοδος των γιορτών είναι πολύ ζόρικη για μένα κι έτσι ... εξαφανίστηκα για λίγο... , καλά, για πολύ!
Κι ύστερα ..ήρθαν τα χιόνια! Κρύο απίστευτο, χιόνι μπόλικο και μπόλικη ανοργανωσιά, οπότε την Τρίτη βρέθηκα στη μέση της Μουδανίων υπό το μηδέν , εγκλωβισμένη με πολλούς ακόμα, να βάζουμε αλυσίδες στα αμάξια μας και να κάνω μια απόσταση 12 χλμ σε μιάμιση ώρα!!! Δε λέω γύρισα με το ύφος του θριαμβευτή, έτοιμη να χαρώ και να απολαύσω το χιόνι, το αναμμένο τζάκι, την αγκαλιά των δικών μου και... με μια ωτίτιδα σετάκι με φαρυγγίτιδα!
Κι έτσι από την Τρίτη οικουρώ, πίνω κουβάδες τσάι, παίρνω την αντιβίωση μου και είμαι ελαφρώς κουκουλωμένη!
Ιδού και η γειτονιά μου χιονισμένη , την Τετάρτη το πρωί, και το αμαξάκι μου, το θηρίο , που με έβγαλε ασπροπρόσωπη με τα χιόνια και τον πάγο!
Στο σπίτι λοιπόν...
Και έτσι είπα να μπω και στο σπιτάκι μου εδώ το αραχνιασμένο...
Τι έφτιαξα λοιπόν όλο το φθινόπωρο;;; πολλά και τίποτα! Ναι, ναι έτσι όπως το λέω. Καμιά φορά το άγχος και η πίεση είναι τόση που αντικατοπτρίζεται σε ότι κι αν κάνεις , ακόμα και σε αυτά που κάνεις για να καταπολεμήσεις το άγχος!
Λοιπόν... για να δούμε....
Πιο πολύ ασχολήθηκα με τη ραπτική! Ω ναι... μου αρέσει πολύ, έχει τόσες δυνατότητες, τόσα πράγματα να μάθεις, τόσα πράγματα να κάνεις... Για μένα έχει μόνο ένα μειονέκτημα: καθώς ο χρόνος μου είναι λίγος και ο χώρος ακόμα μικρότερος, μου είναι δύσκολο να στήνω και να ξεστήνω τη ραπτομηχανή, φέρε κλωστές, φέρε το ένα, φέρε το άλλο... έτσι ως συνήθως περιμένω τη Κυριακή το μεσημέρι, αφού μαζευτούν τα πάντα στη κουζίνα για να στήσω τα προικιά μου!
Έραψα λοιπόν ένα πόντσο από κάτω φλις από πάνω βαμβακερό μιλιτέρ, πολύ ζεστό, πολύ χαχόλικο, "σα να παίζεις στο Χάρι Ποτερ" είπε ο γιος μου...
Έραψα υφασμάτινα δεντράκια! Ήταν μέρος της χριστουγεννιάτικης μας διακόσμησης και έχω αφήσει και δύο ακόμα και τώρα!
Έραψα υφασμάτινα νεσεσέρ για δωράκια για πέντε φίλες -συνεργάτιδες! Τους άρεσαν πολύ κι εγώ το χάρηκα!
Πήγα στο σεμινάριο που οργάνωσαν η Μάνια και η Μαριαλένα για το πατσγορκ και φτιάξαμε mug rugs αλλα και ένα γλυκύτατο φαλαινάκι! (Το οποίο χαρίστηκε προτού φωτογραφιθεί...)
Κι έφτιαξα ....είκοσι οκτώ τετράγωνα πατσγορκ, ραμμένα , καπιτοναρισμένα που περιμένουν υπομονετικά να ενωθούν, γιατί είμαι τρελή και θέλω να τα ενώσω με ... βελονάκι!

Για την ώρα... πλέκω! Το κρύο και το κρύωμα θέλουν γωνιά και ηρεμία! 
Καλή χρονιά να έχουμε! 

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

Σετ ταξιδίου!

Όσες τσάντες κι αν έχω... ποτέ δε φτάνουν! Κι όταν ετοιμαζόμαστε για Χαλκιδική (φεύγουμε αυτό το σκ!) δε  μου αρέσει αυτός ο συφερτός από σακούλες και τσάντες.... Υπολογίστε ακόμα ότι στη Χαλκιδική τις Κυριακές μαγειρεύω για την επόμενη μέρα για την οικογένεια, γιατί είμαι και εργαζόμενη βεβαίως βεβαίως....οπότε ήθελα κάτι που να είναι σταθερό, γερό και να μην λερώνεται!
Πάω λοιπόν το Σάββατο στη λαϊκή , βρίσκω το κατάλληλο πάγκο κι αγόρασα ... μουσαμά! Με συνθετικό από μέσα, χοντρούτσικο. Όταν είπα στον πωλητή ότι θα τον έραβα, με κοίταξε ... σαν εξωγήινη! Και φεύγοντας μου είπε και καλή τύχη! Χαχαχαχα τον φαντάζομαι απορημένο να πηγαίνει στη γυναίκα του και να της λέει το μεσημέρι: " άκου τι μου είπαν σήμερα..."
Χθες λοιπόν το απόγευμα στρώθηκα από τις πέντε με καφεδάκι και στις εννιά το βράδυ το είχα έτοιμο το σετάκι! Τρεις τσάντες, τρία διαφορετικά μεγέθη!

Να πω τα εξής: ο μουσαμάς ράφτηκε πολύ εύκολα και δε το περίμενα , ομολογώ! Το μόνο που έκανα ήταν να αλλάξω τη βελόνα της ραπτομηχανής και να χρησιμοποιήσω αυτήν που προορίζεται για τζην!
Όσο για το σχέδιο... τίποτα το ιδιαίτερο!

  1. Δυο ορθογώνια καλή με καλή που τα ράβουμε στις τρεις πλευρές τους με περιθώριο 1 εκ
  2. Σχηματίζουμε τις γωνίες της βάσης (για να δείτε πως , δείτε εδώ )
  3. Στην πάνω πλευρά γυρνάμε προς τα μέσα , σαν να κάνουμε ποδόγυρο, και ράβουμε - με προσοχή στα ενώματα των πλευρών!
  4. Φτιάχνουμε τα χερούλια (άλλο ένα καλό tutorial εδώ ) 
  5. Ενώνουμε τα χερούλια με την τσάντα , στο κέντρο της και με απόσταση 12-15 εκ η μια άκρη από την άλλη
  6. Αναποδογυρίζουμε, τη γεμίζουμε και...ΦΥΓΑΜΕ!


Αααα δε σας είπα και το καλύτερο! Αγόρασα το 1μ μουσαμά, που χρησιμοποίησα και για τις τρεις τσάντες με .... 4 ευρώ! Όχι κι άσχημα , ε;;;;

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Χαλκιδική

Τι σας έχω πει για το σπίτι στη Χαλκιδική;;;
Το σπίτι που λέτε στη Χαλκιδική χτίστηκε πριν από ... τριάντα χρόνια από τους γονείς μου, όταν είχαν περίπου την ηλικία που έχουμε τώρα εγώ και ο καλός μου! Ήταν το μεράκι τους , το δημιούργημα τους και γινόταν σιγά σιγά και για χρόνια, ανάλογα με τις δυνατότητες τους. Είναι το σπίτι μου το πατρικό, εγώ έτσι το λέω και είναι το μέρος εκείνο όπου η παρουσία τους είναι τόσο έντονη, θαρρείς και δεν έφυγαν ποτέ...
Επί χρόνια λοιπόν το σπίτι ήταν εκεί, πηγαίναμε τα σκ, κάποια σκ, άντε και το Πάσχα, γιατί τα χρόνια ήταν τα καλά και πάντα επιλέγαμε για διακοπές νησιά και μακρινούς προορισμούς, για να δούμε και κάτι άλλο.

Ήρθαν όμως και τα χρόνια τα δύσκολα κι έτσι γυρίσαμε στο σπίτι, είπαμε πολλές φορές το γνωστό ρητό " Σα τη Χαλκιδική δεν έχει!"  κι άλλες τόσες είπαμε Δόξα ο Θεός που έχουμε το σπίτι!
Φέτος όμως... κάτι άλλαξε. Ίσως επειδή μεγαλώσαμε και φτάσαμε στη κατάλληλη ηλικία... δε ξέρω, πάντως για πρώτη φορά -για μένα τουλάχιστον- ένοιωσα τόσο έντονα πόσο αυτό το σπίτι είναι ένα λιμάνι, ένα ησυχαστήριο, ένα μέρος για να γαληνέψω  και να έρθω κοντά με τους ανθρώπους μου, με τον εαυτό  μου, με τη φύση!
Κι έτσι πήραμε μια απόφαση με τον καλό μου: ένα σκ κάθε μήνα θα πηγαίνουμε στο σπίτι, μόνοι μας με το σκύλο για παρέα μόνο! Θα φευγουμε από Παρασκευή, για να κερδίζουμε όλο το Σάββατο και θα ξεκινήσουμε σιγά σιγά να συμμαζεύουμε, να επιδιορθώνουμε , να συντηρούμε! Ο καλός μου έχει αναλάβει το τεχνικό κομμάτι και το έχει! Όσο για μένα, πέρα από το νοικοκυριό, έχω να ασχοληθώ με τους κήπους.... βουνό μου φαίνεται...και τόσα να γίνουν... αλλά δε το βάζω κάτω! Ε.. προσθέστε και κάποιες εργασίες εσωτερικές, οργανωση στις ντουλαπες, διακόσμηση.... ένα τεράστιο, πολύπλευρο και πολυσύνθετο project!
Φύγαμε λοιπόν τη Παρασκευή με καλοκαιρινό καιρό και καλή διάθεση! Είδαμε τη πανσέληνο, ήπιαμε ουζάκι στο κοντινό χωριό, παίξαμε με το Λούμπα αλλά και με μια αδέσποτη ψιψίνα! Και ο καλός μου έτριψε παντζούρια κι εγώ έπλυνα κουρτίνες (δεν είχε μόνο ρομαντζάδα!) Αλλά είχαν άλλη γλύκα αυτές οι δουλειές, θες η αύρα του σπιτιού, θες ο καλός καιρός, θες η ησυχία του φθινοπώρου...
Και γύρισα γεμάτη ιδέες από πράγματα που θέλω να φτιάξω (κορνίζες με decoupage, μικρά καρεδάκια για τα κομοδίνα, ένα patchwork...) και κάθε βράδυ με χαρτί και μολύβι μελετάω στο δίκτυο πως θα αναστήσω τον κήπο! Αααα εχω βαλει και στο πρόγραμμα μια ζακέτα για εκεί....


Στο μεταξύ έφτιαξα και μια απλή πάνινη και μεγάαααλη τσάντα! Απλή στη κατασκευή της, με υπέροχο ύφασμα, κατάλληλη για να πηγαίνω τα σιδερωμένα και να γυρνάω τα άπλυτα! Σας προσγείωσα απότομα το ξέρω με τα σιδερωμένα και τα άπλυτα!
Επόμενη εξόρμηση;;; στις 7/10, πρώτα ο Θεός (και τι ωραία που είναι να έχεις κάτι να περιμένεις!)

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Σεπτέμβρης!

Ίσως και να είναι μελαγχολικός ο μήνας αυτός, αλλά είναι και μήνας αλλαγών και προετοιμασίας για το χειμώνα που έρχεται...
Ίσως να είναι το τέλος του καλοκαιριού και το μεγάλωμα της νύχτας αυτό που μας ρίχνει...
Αλλά...
Από την άλλη ανοίγουν τα σχολεία, οι φοιτητές επιστρέφουν και οι πρωτοετείς ξεκινούν ( και ο γιος μου μαζί τους), τα κρινάκια μου ανθίζουν και τα κυκλάμινα μου επίσης!
Είναι και οι μπαταρίες γεμάτες ακόμα και το μυαλό γεμάτο εικόνες από θάλασσα, ήχους από κύματα και μυρωδιές γιασεμιού και θυμαριού...
Κι έτσι
Κάνεις όνειρα! Προγραμματίζεις τις δουλειές σου, οργανώνεις το χρόνο σου, ξεκινάς να μάθεις μια νέα τέχνη (σε επόμενη ανάρτηση αυτά!) και ολοκληρώνεις ότι είχες αφήσει μισό!
Κι έτσι έγινε και το φουστανάκι μου! Το πατρόν δικό μου: το μπούστο κόπια από ένα αμάνικο τοπάκι και ύστερα , για τη φούστα, άνοιγμα σε Α γραμμή. Δοκιμή... μμμμ ήθελε και λίγο μάζεμα στο στήθος, έκανα δυο πιέτες! Βρήκα και το μαύρο το ζακετάκι κι έτοιμο το σετ!
Καλά λάθη έχει- πιο πολύ στις ευθείες των ραφών μου, αλλά ήταν και ελαστικό το πανί, είμαι κι άπειρη! Μένω όμως στην ουσία!

(Το "κακό" νέο ; χρειάστηκε να ράψω και στο χέρι τα τελειώματα και τα ενώματα και συνειδητοποίησα πως.... δε βλέπω και πολύ καλά για να κάνω λεπτοδουλειά! 
Κι έκλεισα ραντεβού στον οφθαλμίατρο! 
Και μου το έλεγε ο άντρας μου " Θα τα χαλάσεις τα μάτια σου,με αυτά που κάνεις"!)

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Λίγο πριν τις διακοπές!

Λίγο πριν τις φετινές διακοπές, που κάλιο αργά παρά ποτέ, ήρθαν, είπα να μπω μια στιγμή δυο κουβέντες να γράψω και πολλές φωτογραφίες να ανεβάσω!
Μέχρι στιγμής το 16 μας τρέχει, αλλά το παλεύω... που θα πάει!
Λοιπόν.... όσο ήμουν εξαφανισμένη πολλά πολλά δεν έκανα...


Τελείωσα μια μπλούζα καλοκαιρινή και θαλασσινή, με σχέδιο απλό και σκέτο, αφού το ίδιο το νήμα κάνει τη δουλειά!














Ύστερα με έπιασε η μανία της τσάντας! Ήθελα τσάντα για το γυμναστήριο , τσάντα για το πλεκτό , τσάντα για τη θάλασσα... και ήταν τόσα τα σχέδια και οι πειρασμοί στο διαδίκτυο αλλά και στο pinterest! Έτσι , μετά από τη σχετική βόλτα στο μαγαζί με τα ρετάλια, έφτιαξα δυο τσάντες με το χέρι! (Στην ασπρόμαυρη μόνο τα χερούλια έγιναν με μηχανή από μία φίλη!)

Ύστερα το πήρα απόφαση... θα σπάσω τον κουμπαρά, θα πάρω ραπτομηχανή! Έψαξα, διάβασα, αναρωτήθηκα πολλές φορές "άραγε θα την καταφέρω;;;"  και την παράγγειλα! Στο μεταξύ, και μέχρι να έρθει, ξεκίνησα μια κουβερτούλα καλοκαιρινή, βαμβακερή και στρογγυλή! Ακόμα κύκλους κάνω ... και μάλλον θα με συνοδεύσει στις διακοπές μου -μήπως και τελειώσει ή τουλάχιστον προχωρήσει αρκετά!

Και πέρασαν οι μέρες, και ήρθε η ραπτομηχανή! Πως είναι τα πιτσιρίκια το Πάσχα όταν παίρνουν το δώρο του νονού;;; ε, έτσι ήμουν κι εγώ! Να την ανοίξω, να τη δω, να διαβάσω το βιβλιαράκι, να μασουριάσω, να την δοκιμάσω.. ένας απέραντος ανεξερεύνητος κόσμος! Ακόμα τη μαθαίνω και αυτό θα πάρει καιρό, αλλά ... έφτιαξα διάφορα...
  1. Μια θήκη για να τη σκεπάζω
  2. Ένα νεσεσέρ
  3. Ένα σετάκι: τσάντα με νεσεσέρ για την παραλία και για μια φίλη πολύ πολύ αγαπητή που ήρθε Θεσσαλονίκη το σκ που μας πέρασε! 
  4. Και δύο φουστανάκια για την αφεντιά μου! Το ένα για τη θάλασσα και το άλλο - ακόμα το δουλεύω- εξελίσσεται σε πιο καλό... για τη δουλειά, άραγε;;; Τα φουστανάκια ακόμα δεν τα φωτογράφισα , σε επόμενη ανάρτηση θα σας τα δείξω! 
Δείτε όμως τα υπόλοιπα!





Μμμμ... έτσι πέρασε ο Ιούνης, ο Ιούλης και ο μισός Αύγουστος! Με υφάσματα, νήματα, κλωστές.... Εδώ που τα λέμε αυτή ήταν και η πιο ευχάριστη πλευρά των μηνών που αναφέρω, γιατί κατά τ' άλλα.... τρέξιμο και άγχος, αλλά είπαμε, είμαι παραμονές της άδειας μου, οπότε... όλα καλά!

Ετοιμάζω λοιπόν βαλίτσες... με πολλά βιβλία, μαγιό, πετσέτα , καλτσοβελόνες και νήμα για καμιά καλτσούλα!
Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Μια τσάντα διπλή και χειροποιήτη!

Έτοιμη η τσάντα, που σας έγραφα προχθές! Ήδη φιλοξενεί το πλεκτό μου και στην πρώτη ευκαιρία θα τη βγάλω και βόλτα!
 Το σχέδιο θα το βρείτε εδώ. Περιλαμβάνει και το πατρόν αλλά και οδηγίες προς ναυτιλλομένους και είναι απλές! Είπαμε ύφασμα από δυο μαξιλαροθήκες, βελόνα και κλωστή. Λίγο χρόνο παραπάνω γιατί ραπτομηχανή δεν έχω, αλλά αν έχετε θα γίνει πιο γρήγορα!
Κι αν έχετε όρεξη στολίστε την! Εγώ έβαλα χάντρες στη μια όψη για να προσθέσω χρώμα και στην άλλη έραψα μια μπουμπουνιέρα φάκελο, ως τσέπη! Οι εναλλακτικές είναι τόσες πολλές... παίξτε με τα χρώματα, τα υφάσματα, τα στολίσματα...
Για δείτε...
 Εδώ σας έχω μια σειρά από φωτογραφίες από την κατασκευή της πιέτας, γιατί είχε και πιέτα το σχέδιο... όπου θυμήθηκα τη θεωρία της μεσοκαθέτου στα ισοσκελή τρίγωνα(!!!), για να την πετύχω. Ε βρε.. να που ήρθε η ώρα να κάνω χρήση και το πτυχίο μου...