Ένα κουτί.... mixed!

Είμαι στο σπίτι... υπό  ανάρρωση. Μια ίωση με βρήκε χαλαρή και κουρασμένη και με ταλαιπώρησε (εμένα και τη μισή Ελλάδα, όπως ακούω....). Χθες πήγα και στο γιατρό και σιγά σιγά έχω αρχίσει να συνέρχομαι.
Κι επειδή εγώ να κάτσω ήσυχα δεν μπορώ, αλλά κι επειδή το πιστεύω βαθιά πως η κάθε μορφής δημιουργία είναι και η καλύτερη θεραπεία για κάθε νόσο , σωματική  αλλά και ψυχική, έπιασα να τελειώσω το κουτί!
Το κουτί το είχα πάρει το Νοέμβριο, από την Χειροτέχνικα. Σκοπός μου ήταν να φτιάξω μια μπιζουτιέρα και να συμμαζέψω τα κοσμήματά μου, που ήταν παραταγμένα σα στρατιωτάκια μέσα στα κουτάκια τους , κι άντε στις 7 παρά να βρεις εκείνο το ωραίο που πάει με αυτή τη μπλούζα....
Εκείνο το διάστημα δε είχα διαβάσει στο ίντερνετ κι ένα σωρό αναρτήσεις για decoupage, για κόλλες, για χαρτοπετσέτες... κι όσες λίγο με παρακολουθείτε ξέρετε ... μου αρέσει να δοκιμάζω καινούργια πράγματα!
Voila! Ιδού το κουτί, η μπιζουτιέρα μου, που είναι λίγο mixed!

Για να δούμε... έχει ολίγον από βελονάκι! Τα μοτιφάκια είναι δείγματα της μαμάς μου, έχω πάρει πολλά -για την ακρίβεια όλα!- κατά την μετακόμιση του αδερφού μου κι ήρθε η ώρα τους να βγουν από το σεντούκι!

Ύστερα έχουμε ολίγον από decoupage! Καλά ας μην υπερβάλω, βασικά και στοιχειώδη πράγματα έχω κάνει, αλλά είναι μια αρχή σωστά;;; Οι υπέροχες καρδούλες και τα λουλουδάκια στα δεξιά είναι από χαρτοπετσέτα- δωράκι από την Ευγενία από το Κορίτσια για σπίτι , που μετακόμισε πρόσφατα και είχε την καλοσύνη να στείλει το απόθεμα που δεν χρειαζόταν πια σε άλλες μπλογκοφιλές. Ευγενία σε ευχαριστώ και είδες πως ταίριαζε η συγκεκριμένη;;; (ήδη σκέφτομαι πως θα αξιοποιήσω τις υπόλοιπες...)

Και μια λεπτομέρεια από τις καρδούλες...

Ε... φυσικά έβαλα και λίγη κορδελίτσα, λίγες χάντρες, τα κουμπιά και το σχοινάκι-κορδονάκι.... (τα δυο τελευταία για να κρύψουν λαθάκια και ατέλειες γιατί ως  πρωτάρα τα έκανα τα λαθάκια μου!)

Στο εσωτερικό έκανα απλό decoupage μόνο στη βάση του κουτιού. Πέρασε από το νου μου να κάνω και τα χωρίσματα... αλλά πολύ φορτωμένο μου φάνηκε... ίσως κάποια άλλη στιγμή...

Και δεν γινόταν να μην πιάσω και βελόνα και κλωστή!

Έφτιαξα λοιπόν ένα μαξιλαράκι , ραμμένο με το χέρι φυσικά, το γέμισα με το υλικό που χρησιμοποιούμε για τα πλεκτά παιχνίδια και για να πατηθεί (και να κλείνει και το κουτί!) έραψα τα κουμπιά- καρδούλες! Από μαξιλαράκι θύμιζε στρωματάκι για κουκλόσπιτο μετά! Το στρωματάκι που λέτε το κόλλησα στην μέσα επιφάνεια από το καπάκι, προκειμένου εκεί πάνω να καρφιτσώνω τις καρφίτσες μου!

Ελπίζω να παρατηρήσατε και τις λεπτομέρειες με στένσιλ που έκανα!

Έχουμε και λέμε: βελονάκι, στενσιλ, decoupage, ραπτική και μερικά ακόμα διακοσμητικά δε συνθέτουν ένα mixed κουτί;

Για την ώρα το γέμισα το στόλισα και το χαίρομαι!

(Δεν αντέχω να μην πω για άλλη μια φορά πως θα ήθελα να είχα χρόνο για να κάνω και να ασχολούμαι με όλα αυτά που με ευχαριστούν... είναι μεγάλη η χαρά της δημιουργίας!)

Κάνει κρύο, παγωνιά!

Κάνει κρύο... πολύ κρύο...
Τα χαράματα βγήκε ο καλός μου έξω να βγάλει βόλτα το σκύλο μας το Λούμπα , ο οποίος χαμπάρι δε παίρνει από τις καιρικές συνθήκες και γυρνώντας ήρθε και μου λέει : " έξω έχει -5.....!!!"
Με τέτοιο καιρό τι να σας δείξω ; Μάλλον ακόμα μια κουβερτούλα , της αγκαλιάς, του καναπέ. Φτιαγμένη από υπόλοιπα νήματα, λίγο από δω , λίγο από εκεί, λίγο από εκείνο το πλόβερ και λίγο από εκείνη τη ζακέτα...
Μικρά τετραγωνάκια που ενώθηκαν μεταξύ τους κι ύστερα η  μπορντούρα που φτιάχτηκε με διπλά ποδαράκια.
Και το ωραίο είναι πως η κουβέρτα δεν έχει τελειώσει! Όχι, έχω ακόμα κι άλλα μοναχικά κουβάρια που θα συνεχίσουν την μπορτούρα για να γίνει πιο μεγάλη. Το σίγουρο είναι πως είναι ζεστή και κάθε τετραγωνάκι έχει και το δικό του νήμα , και τη δική του ιστορία!
Για την ώρα την τυλίγομαι... σα σάλι, σα κουβέρτα , σα  μια ζεστή αγκαλιά!

(Αυτό είναι ένα project του 15 αλλά τώρα ήρθε η ώρα να σας το δείξω... Γιατί ακόμα υπό πίεση κι αποσυντονισμένη

νοιώθω, από τη δουλειά, τις γιορτές και πολλά και διάφορα... κι ίσως σας δείχνω αυτό κι όχι κάτι άλλο γιατί έχω ανάγκη από αγκαλιά και ξεκούραση και ζέστη!- και γιατί όλα τα υπόλοιπα είναι στα σκαριά!)

Λίγο πριν τις γιορτές

Τα Χριστούγεννα ήρθαν, το δέντρο είναι στολισμένο (ναι, ναι φέτος στόλισα νωρίς!), ήρθε και το κρύο και εγώ αναρωτιέμαι: πότε πέρασε ο καιρός; Σα νεράκι πέρασε το φθινόπωρο και ακόμα πιο γρήγορα ο Δεκέμβρης....
Κι ενώ στο βάθος του μυαλού μου σχεδιάζω το μενού της γιορτής είπα να σας δείξω μικρά χειροποίητα βραχιολάκια με μακραμέ! Ναι μου άρεσε το μακραμέ και μου άρεσαν και τα διακοσμητικά ματάκια και τα λοιπά στολιδάκια! Έφτιαξα λοιπόν μια σειρά βραχιολάκια για τις φίλες μου στην Αθήνα- γιατί πήγα και στην Αθήνα αυτή τη βδομάδα γέμισα εμπειρίες και γνώση και άγχος δημιουργικό που ελπίζω να ευδοκιμήσει!-και έχω ακόμα μερικά έτοιμα για δωράκια σε φίλες (και για τα κορίτσια των αγοριών μου).
Απλά, ευκολοφόρετα και φτιαγμένα με αγάπη!

Και αν ρωτάτε ποια είναι η ευχή μου για τα φετινά Χριστούγεννα θα σας πω:  υγεία, ηρεμία, γαλήνη στα σπίτια μας και ....Άγιε μου καλέ Βασίλη χρόνο, θέλω περισσότερο χρόνο για τα πράγματα που αγαπώ!

Τα καλαθάκια του μανάβη!

Χειμώνας πια.. ήρθε. Τα πρωινά έχει κρύο, τα σπίτια είναι στρωμένα και σε λίγο θα στολίσουμε και για τα Χριστούγεννα! (εμείς που στολίζουμε μάλλον αργά!) Γρήγορα που περνάει ο καιρός, ε;

Και έτσι γρήγορα πέρασε και η άδεια μου και δεν σας έδειξα τα καλαθάκια του μανάβη! Πάντα στο μπαλκόνι βγαίνουν οι σακούλες με τα λαχανικά αγορασμένα από τη λαϊκή  και καμιά φορά τις βάζω και μέσα όταν μαγειρεύω ή όταν πιάνουν οι παγωνιές... πολύ πλαστικό... κι αν ήταν από νήμα;;;

Έτσι ήρθε η ιδέα! καλαθάκια πλεγμένα με βελονάκι και νήμα βαμβακερό για να πλένονται.

Η κατασκευή τους απλή και σας δίνω τις βασικές (και ακατέργαστες) οδηγίες:

• Κάντε δύο αλυσίδες και στη 2η αλυσίδα κάντε 6 άριχτα γαιτανάκια (συντομογραφία από δω και πέρα: α.γ. ) , ενώστε.
• Σε κάθε ένα α.γ.  κάντε 2 α.γ.  - έτσι θα έχετε 12 πόντους
• Στο πρώτο α.γ.  κάντε 2 α.γ.  και στο επόμενο ένα (επαναλαμβάνετε και έχετε 18 πόντους)
• Στο πρώτο α.γ.  κάντε 2 α.γ.  και στα επόμενα 2 από ένα (επαναλαμβάνετε και έχετε 24 πόντους)
• Στο πρώτο βουβό κάντε 2 α.γ.  και στα επόμενα 3 από ένα ....
• κοκ. 
• Συνεχίζοντας έτσι φτιάχνεται ένα σφιχτό πάτο! Κάντε τον επόμενο κύκλο με ένα α.γ. σε κάθε πόντο αλλά προσέξτε το βελονάκι να περνάει στην πίσω θηλιά! 
• Ε από δω και πέρα κάντε ότι θέλετε! διπλά ποδαράκια, μονά, διπλό - αλυσίδα- διπλό.... οτιδήποτε σε κάθε πόντο του κύκλου μέχρι να φτάσετε στο επιθυμητό ύψος! 
• Αν έχετε νήμα κάντε και μια δαντελίτσα στο τελείωμα!
  
  

Με αυτά και με εκείνα έτοιμο το καλαθάκι! Να έχετε στο νου σας μόνο  η πλέξη να βγαίνει σφιχτή!

Έτσι έφτιαξα και τα δικά μου! Χρησιμοποίησα δυο διαφορετικά νήματα ταυτόχρονα για να πετύχω τη διχρωμία αλλά και να αδειάσω τα κουτιά μου με τα νήματα! Το καφετί είναι πιο μεγάλο κι ότι πρέπει για μεγάλες ποσότητες. Το πρασινάκι, πιο μικρό αλλά ταυτόχρονα και πιο στητό , το προτιμώ για τα λεμόνια!

Βρέθηκε και μια ξεχασμένη σανίδα,  του μικρού εδώ και χρόνια ( ... η οποία θα μεταμορφωθεί σύντομα ελπίζω- αχ αυτός ο χρόνος, ποτέ δεν είναι αρκετός!) και είμαστε λίγο πιο καλωπισμένοι και συμμαζεμένοι! 

Θέλω να φτιάξω και τσαντούλες - διχτάκια αλλά είπαμε... ο χρόνος!  Σε επόμενη ανάρτηση, ελπίζω!

Macrame????

Την Κυριακή ήμουν στη Χειροτέχνικα, την έκθεση της χειροτεχνίας και γύρισα με ωραίες εμπειρίες κι ένα σωρό καλούδια! Αααα όλα κι όλα: ήταν το δώρο μου για τα γενέθλια μου (πέρασαν) και για τη γιορτή μου που έρχεται! Μέσα στη σακούλα με τα διαφημιστικά όμως υπήρχε ακόμα ένα δώρο: ένα κουπόνι για ένα δίωρο δωρεάν μάθημα στο σύλλογο: Νήμα- Ύφασμα !
Πρόκειται για ένα φροντιστήριο για εργόχειρα (πλέξιμο, ράψιμο, κέντημα, ντεκουπάζ) στην ανατολική Θεσσαλονίκη, όπου πηγαίνουν όχι μόνο ενήλικες αλλά και παιδιά και γονείς με τα παιδιά τους! Έξυπνο, δε νομίζετε;;; Όμορφος χώρος και ιδιαίτερα  οι κοπελιές που το έχουν και ιδιαίτερα η δασκάλα μας , η Γιάννα!
Γιατί πήγα χθες μαζί με τα κορίτσια από το raverly και μάθαμε τους πρώτους κόμπους στο macrame! Κομποδετική στο ελληνικότερο του... νήμα και χάντρες, θα μπορούσα να λείπω;;; Αν με ρωτάτε για εύκολο- δύσκολο... τι να σας πω ένα κόμπο έμαθα αλλά ζορίστηκα λίγο μέχρι να κάνει το μυαλό μου τις σχετικές συνδέσεις!
Οπότε σήμερα το πρωί, και αφού η γενική έχει επιτέλους τελειώσει, έβγαλα τις κλωστές μου και τις χάντρες μου και στρώθηκα! Βρήκα τις λύσεις μου ( το κλιπ για τα χαρτιά και το σελοτέιπ για στερεωτικό, αλλά και ο πηλός κομμωτικής (!!!) για να μην ξεφτάνε οι άκρες από τις κλωστές όταν περνούσα τις χάντρες) , άλλαξα το σχέδιο (όχι που δεν θα το άλλαζα!) και άρχισα! Σύντομα του πήρα τον αέρα, έλυσα τις χθεσινές μου απορίες και ... έτοιμο το βραχιολάκι;;; σελιδοδείκτης;;; κάτι από τα δύο!

Θα το ξανακάνω;;; Φυσικά! Γιατί η σημερινή δοκιμή είχε εκπαιδευτικό χαρακτήρα! Τι έμαθα;

1. Για να φανεί η δουλειά, θα πρέπει να δημιουργείται αντίθεση ανάμεσα στις χάντρες και το νήμα!
2. Καλές οι κλωστές κεντήματος και το νήμα το βαμβακερό από το πλέξιμο, αλλά κάθε τέχνη θέλει και τα σωστά υλικά για να γίνει σωστά! Οπότε πρέπει να προμηθευτώ το σχετικό κορδόνι... Δείτε πόσο πιο στρωτό είναι το βραχιολάκι που φτιάξαμε χθες (με το σωστό κορδόνι)....
   
   (επί προσωπικού: ¨Όπως καταλάβατε, ακόμα αδειούχα! Τελείωσα με το σπίτι , τις γωνιές και τις γωνίτσες του, και τώρα  κάνω τα απαραίτητα αλλά κι ότι με ευχαριστεί! Είμαι ήρεμη και χαλαρή και το πρόσωπο μου είναι σα να έχω κάνει μπότοξ! Και δε σταματώ να σχεδιάζω πλεκτά και χειροτεχνίες!) 
   

Κάλτσες για το χειμώνα (που κάποια στιγμή θα'ρθει!)

Κοντεύει μήνας από την προηγούμενη μου ανάρτηση, αλλά αυτό το φθινόπωρο είχε τρέξιμο και ένταση και εμπειρίες δύσκολες (κληρώθηκα ένορκος...) και σεμινάρια και εξετάσεις ( ναι! είμαι η ζωντανή δια βίου μάθηση... θα γεράσω κι εξετάσεις θα δίνω...).
Κι αφού  έφτασα στο αμήν από κούραση και διερέυνησα τα όρια των αντοχών μου, ήρθε η ώρα να πάρω ... το υπόλοιπο της φετινής μου άδειας! Δυο εβδομάδες στο σπίτι, δυο εβδομάδες μόνο μαμά και σύζυγος, δύο εβδομάδες νοικοκυρά! Ανασκουμπώθηκα λοιπόν και αρχικά καθαρίζω το σπίτι, να το φέρω στα ίσια του, να το ετοιμάσω για τις γιορτές! Την Κυριακή θα πάω στη Χειροτέχνικα! Και από εβδομάδα λέω να φτιάξω την πρώτη δόση μελομακάρονα και να δοκιμάσω και καμιά νέα συνταγή! Όμορφα πράγματα,δηλαδή!

Για σήμερα λοιπόν είπα να σας δείξω πλεκτά καλτσάκια! Αγαπώ τις κάλτσες! Τα πόδια μου το χειμώνα πάντα κρύα είναι, οπότε κάτω από τα κομψά μου μποτάκια φοράω ένα ζευγάρι καλτσάκια! Ζεστά και μαλακά!

Τι σόι πλέκτρια θα ήμουν αν δεν έπλεκα κάλτσες;;; Βέβαια ιδέα δεν είχα, καλτσοβελόνες δεν είχα ξαναπιάσει , οπότε έπρεπε να βρεθεί το σχετικό tutorial. Η επιλογή μου ήταν αυτή: http://blog.tincanknits.com/2013/10/03/socks/ και η πρώτη κάλτσα (ναι ναι ενικός αριθμός!) ήταν μια δοκιμή , όσο για να μάθω τα κόλπα!
Από τότε έφτιαξα τρία ζευγάρια! Απλές και λαστιχωτές, περίτεχνες και με δαντέλα! Και αν και δεν άρχισε το κρύο, τις φοράω και τις ευχαριστιέμαι! Και έχω σκοπό να κάνω κι άλλες!

 

Σχέσεις εμπιστοσύνης και αγάπης.

Το σημερινό θέμα είναι άσχετο με χειροτεχνίες και δημιουργίες. Είναι σκέψεις και στιγμές!

Φθινόπωρο πια, βροχερό και μουντό αλλά σε ένα διάλειμμα της βροχής βγήκαμε μια βόλτα με τον καλό μου και με το σκύλο μας το Λούμπα! Η περιοχή μας τόσο κοντά στη πόλη και τόσο μακριά από αυτήν ενδείκνυται (αν και κάποια παραπανίσια κιλάκια είναι η βαθύτερη αιτία που με οδηγεί σε βουνά και σε λαγκάδια!) 

Μαζί με μας ήρθε κι ένα ακόμα σκυλάκι, αδέσποτο και φιλικό, που μάλλον έψαχνε παρέα. Περπάτησε μαζί μας, έπαιζε με το Λούμπα κι έδειχνε καλό χαρακτήρα σε όλη τη διαδρομή. Στο λαιμό του φορούσε κολάρο αλλά ταυτότητα δεν είχε... Σε κάθε αυτοκίνητο που περνούσε, έτρεχε και το κυνηγούσε για λίγο και μετά γυρνούσε σε μας.... 

Σκέφτηκα πως αναζητούσε το αφεντικό του... κι ύστερα δεν μπόρεσα να μην σκεφτώ ποιος ασυνείδητος, άψυχος και επιπόλαιος παράτησε μια μέρα το σκυλί του στο χωριό... Πολλά σκέφτηκα κι όλα - ειδικά ότι αφορούσε τον πρώην ιδιοκτήτη- δεν ήταν ούτε ευχάριστα ούτε κόσμια.

Πριν ένα χρόνο υιοθετήσαμε το Λούμπα. Αδέσποτος, με κομμένη την ουρά και κουτσός καθώς τον είχε χτυπήσει αυτοκίνητο... Χρόνια προσπαθούσαν να με πείσουν τα αρσενικά του σπιτιού κι εγώ όλο αρνιόμουν.Όταν με έπεισαν, βρήκαμε το Λούμπα και τους είπα να πάρουμε αυτόν γιατί αυτός μας είχε ανάγκη. 

Τις πρώτες πρώτες μέρες δε κουνιόταν από το φόβο του από το χαλάκι του. Ούτε που έτρωγε κι εγώ- που δεν ήθελα σκυλί!- έβαζα κροκέτες στη χούφτα μου για να τον ταΐσω!  Τον πήγαμε στο γιατρό για τα εμβόλια, στην πανεπιστημιακή κλινική για να συμβουλευτούμε τι να κάνουμε με το πόδι του, κάναμε κάποιες εξετάσεις, μικρές θεραπείες, πολύ φυσιοθεραπεία και πολύ κινησιοθεραπεία- κοινώς βόλτα! Κι ο τρίποδος μας σκύλος έγινε σχεδόν τετράποδος! Και πήρε βάρος αλλά και θάρρος! 

Μας έμαθε και τον μάθαμε! Αναγνώρισε στον κάθε ένα από μας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και μας φέρεται ανάλογα: ο καλός μου είναι το αφεντικό και εγώ η ασφάλεια του - όταν τρομάζει σε μένα έρχεται! Μάθαμε κι εμείς όμως να ζούμε με την τρίχα του (!) και με το δικό του ωράριο και τις δικές του ανάγκες, που μεταφράζεται σε βόλτες μέσα στη βροχή! Και σε πρακτικό επίπεδο, κόψαμε από δω κι από κει (από που ακριβώς που όλα κομμένα ήταν;;;) για να καλύψουμε τα έξοδα του και τα εμβόλια του και τη φροντίδα του. Γιατί ήταν εις γνώση μας ότι υιοθετώντας το Λούμπα αναλαμβάναμε μια υποχρέωση.

Τι θέλω να πω;;;;

Τα αυτονόητα! Αν αγαπάμε τα ζώα κι ανοίξουμε το σπίτι μας σε αυτά, δε τα διώχνουμε! Δεν είναι παιχνίδια που τα βαριόμαστε και τα πετάμε. Αλλά ζωντανά πλάσματα, με ανάγκες όπως όλα τα πλάσματα! Αναλαμβάνουμε μια ευθύνη απέναντι στη συνείδησή μας πρώτα από όλα, να τα φροντίσουμε και να τα προσέξουμε! Κι αυτά με την αγάπη και την αφοσίωση που θα μας δείξουν, θα μας το ανταποδώσουν! 

Όταν πηγαίναμε στο δημοτικό, μας έλεγαν πως ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Αναρωτιέμαι όμως ισχύει και το αντίστροφο;;;