Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Κάνει κρύο, παγωνιά!

Κάνει κρύο... πολύ κρύο...
Τα χαράματα βγήκε ο καλός μου έξω να βγάλει βόλτα το σκύλο μας το Λούμπα , ο οποίος χαμπάρι δε παίρνει από τις καιρικές συνθήκες και γυρνώντας ήρθε και μου λέει : " έξω έχει -5.....!!!"
Με τέτοιο καιρό τι να σας δείξω ; Μάλλον ακόμα μια κουβερτούλα , της αγκαλιάς, του καναπέ. Φτιαγμένη από υπόλοιπα νήματα, λίγο από δω , λίγο από εκεί, λίγο από εκείνο το πλόβερ και λίγο από εκείνη τη ζακέτα...
Μικρά τετραγωνάκια που ενώθηκαν μεταξύ τους κι ύστερα η  μπορντούρα που φτιάχτηκε με διπλά ποδαράκια.
Και το ωραίο είναι πως η κουβέρτα δεν έχει τελειώσει! Όχι, έχω ακόμα κι άλλα μοναχικά κουβάρια που θα συνεχίσουν την μπορτούρα για να γίνει πιο μεγάλη. Το σίγουρο είναι πως είναι ζεστή και κάθε τετραγωνάκι έχει και το δικό του νήμα , και τη δική του ιστορία!
Για την ώρα την τυλίγομαι... σα σάλι, σα κουβέρτα , σα  μια ζεστή αγκαλιά!

(Αυτό είναι ένα project του 15 αλλά τώρα ήρθε η ώρα να σας το δείξω... Γιατί ακόμα υπό πίεση κι αποσυντονισμένη

νοιώθω, από τη δουλειά, τις γιορτές και πολλά και διάφορα... κι ίσως σας δείχνω αυτό κι όχι κάτι άλλο γιατί έχω ανάγκη από αγκαλιά και ξεκούραση και ζέστη!- και γιατί όλα τα υπόλοιπα είναι στα σκαριά!)

5 σχόλια:

  1. ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ !!!!!!!!!!
    Υπέροχοι συνδυασμοί χρωμάτων, μου αρέσει πολύ !!!!
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μα πόση αγάπη μπορεί να χωρέσει μέσα μια κουβέρτα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λοιπόν, με αυτά τα απομεινάρια πάντα βγαίνει κάτι μαγικό κι απρόσμενο!! Συνέχισε την κουβέρτα σου, όπως κι εγώ το παπλωματάκι μου για να νοιώσουμε τη θαλπωρή που τόσο μας χρειάζεται!!! Καλή σου μέρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι όμορφοι συνδυασμοί χρωμάτων!!!!Φέρνει σε κάτι εξωτικό....μεξικάνικο!Να την χαρείς!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τι όμορφη που είναι!!!
    Να, τέτοια βλέπω και ζηλεύω που ούτε τα χέρια μου "πιάνουν", ούτε υπομονή έχω να μάθω να φτιάχνω αυτά τα υπέροχα πράγματα - που δεν τα βρίσκεις και πουθενά να τα αγοράσεις!
    Καλά... χουχουλιάσματα! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή