Ένα μπλουζάκι πόντσο καλοκαιρινό

Το φετινό καλοκαίρι είναι από τα πιο δροσερά, δε βρίσκετε; Τις τελευταίες μέρες μόλις  ο υδράργυρος άρχισε να ανεβαίνει , οπότε μέχρι τώρα μια χαρά έπλεκα στη δροσιά!
Τι έχω να σας δείξω.. ένα καλοκαιρινό  πόντσο- μπλουζάκι! Είναι πλεγμένο με βαμβακερό νήμα και του έχω κάνει και τις παρεμβάσεις μου :

1. πρόσθεσα χαντρούλες για να το φωτίσω 
2. δεν έκλεισα τα πλαϊνά από άκρη σε άκρη , όπως έλεγε το σχέδιο, προκειμένου να αφήσω τα χέρια πιο ελεύθερα και να μπορώ να το φοράω και στη δουλειά.

Το σχέδιο θα το βρείτε εδώ (δωρεάν) και είναι εύκολο και γρήγορο!

( η φώτο στο μπαλκόνι μου- ο φωτογράφος "έγραψε" και οι γειτόνισσες μας κοιτούσαν- χιχιχι!)

Στο μεταξύ τελείωσε και το πράσινο μπλουζάκι αλλά θα σας το δείξω στην επόμενη ανάρτηση που θα είναι ... πριν ή μετά τις διακοπές;;; άγνωστο!
Μια βδομαδούλα ακόμα και μετράω πια ανάποδα. Σκέφτομαι τα βιβλία που θα πάρω μαζί μου, τα νήματα και τα σχέδια , τη πολυθρόνα μου με θέα τη θάλασσα, τα πρωινά που όλοι κοιμούνται και εγώ κατεβαίνω ξυπόλυτη τα σκαλιά για να μην τους ξυπνήσω και για να απολαύσω το πρωινό καφεδάκι μου σε απόλυτη ησυχία...
Αν δεν τα πούμε τα φιλιά μου!

Ένα λάθος, μια θύμηση ....

Είχα από πέρσι ένα νήμα βαμβακερό. Το είχα ξεκινήσει για ένα μπλουζάκι με βελονάκι , είχα πλέξει περίπου ένα κουβάρι νήμα ... και το άφησα στην άκρη.
Προχθές έψαχνα κάτι να κάνω, βρήκα και ένα εύκολο και γρήγορο σχέδιο (για αυτό λεπτομέρειες θα σας γράψω άλλη φορά) , οπότε ξήλωσα το παλιό, έκανα δείγμα και ξεκίνησα... Κάτι δεν μου άρεσε και δεν ήξερα τι, η πλέξη δεν έβγαινε στρωτή, αλλά γιατί;;; .. αλλά προχωρούσα.
Την επόμενη
που λέτε το πρωί σηκώθηκα από τα χαράματα, όλα τα αγόρια κοιμόντουσαν, οπότε μαζί με το καφεδάκι μου πήρα και το πλεκτό μου. Σαν όνειρο ξεπήδησε από μέσα μου μια ανάμνηση: τη μαμά μου να ξηλώνει ένα πλεκτό, να τυλίγει το νήμα σε τσιλέ, να το πλένει και μετά να το απλώνει σε μια πετσέτα να στεγνώσει...
Δεν ξέρω πόσο χρονών ήμουν τότε  και πιστέψτε με δεν έκανα ποτέ κουβέντα με τη μαμά μου για το πλέξιμο! (είχα άλλα ενδιαφέροντα τότε αλλά και αργότερα!). Όπως ήμουν κορίτσια έβαλα το πλεκτό στην άκρη, βρήκα υπόλοιπο νήμα που είχα άθικτο, πήρα την ανέμη, το τύλιξα κουβάρι και συνέχισα με αυτό. Φυσικά και η πλέξη ήταν στρωτή! Φυσικά και η πόντοι μου ήταν όμορφοι και ίσιοι! Και φυσικά έφταιγε το πρώτο μου κουβάρι από το ξηλωμένο πλεκτό που το είχα παρατήσει για ένα χρόνο...
Δεν ξέρω πως το λένε, αλλά εγώ νομίζω ότι είναι μια μορφή βιωματικής μάθησης! Όλες αυτές οι αναμνήσεις που ξεπηδούν στα καλά καθούμενα και μου δείχνουν πως πρέπει να γίνει κάτι ή πως το έκανε η μαμά μου! (έτσι άνοιξα και φύλλο για πίτα, από τις αναμνήσεις και χωρίς οδηγίες!) Και είναι και μια ελπίδα ότι όπως λειτουργεί στο πλέξιμο ή στη μαγειρική ίσως να λειτουργεί και στα παιδιά μου και στη σχέση μου με αυτά. Ή ακόμα πιο μακριά ότι κι αυτά με τη σειρά τους θα αναπαράγουν στη δική τους ζωή αυτόματα αυτά που τόσο κοπιάζουμε να τους διδάξουμε.
Όσο για το λάθος κομμάτι του πλεκτού;; Το άφησα για να μου θυμίζει τη στιγμή και την ανάμνηση! 

Το θαλασσινό σάλι έτοιμο!

Έτοιμο το σάλι μου κορίτσια! Με τις χάντρες του, τα σχέδια του, τα σταφύλια και τις μικρές αλεπουδίτσες! Δεν κάνω πλάκα κι ούτε με χτύπησε η ζέστη κατακέφαλα! Αλλά το σχέδιο ονομάζεται "The fox and grapes" κι αν προσέξετε το σχέδιο θα δείτε και τα σταφύλια και τις αλεπούδες!
Μαλακό το νήμα κι αεράτο, το νοιώθεις το μετάξι που έχει μέσα...
Το μόνο που λυπάμαι; Κάνει πολύ ζέστη για να το βάλω!!!
(βέβαια αυτό δεν με σταμάτησε από το να βάλω το κατάλληλο φουστανάκι για να σας το δείξω!!!) 

Τα θαλασσινά όνειρα συνεχίζονται...

Το θαλασσινό σάλι προχωράει και η σχεδιάστρια συνεχίζει να με εκπλήσσει με την φαντασία της... Μου αρέσει έτσι περίτεχνο και δαντελένιο που γίνεται...
Κι επειδή ίσως σας φαίνεται δύσκολο ή μπερδεμένο θα σας πω ένα μυστικό: όλα αυτά τα δαντελένια σάλια ουσιαστικά βασίζονται στην επανάληψη ενός μοτίβου! Οπότε παίρνουμε ποντοδείκτες ή παραμάνες ή χρωματιστά κομματάκια από νήμα και μαρκάρουμε την αρχή και το τέλος κάθε επανάληψης. Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε!
'Εχω μπλοκάρει πολύ ελαφριά τη δεξιά πλευρά - με καρφίτσες πάνω στο μαξιλάρι- για να φανεί το σχέδιο πιο καλά!
Στο μεταξύ σήμερα πρόσεξα πως έχω πια 100 αναγνώστες! Απίστευτο μου φαίνεται κι εδώ κολλάει και ένα βραβείο που μου το έστειλε η Τζένη αλλά και η Ελένη ! Ξέρω πως πρέπει με τη σειρά μου να το στείλω κι εγώ... αλλά προτιμώ να  το στέλνω σε όλες σας!!!
Όσο για τις ερωτήσεις...
Το μπλογκ αυτό άνοιξε όπως ανοίγει κανείς ένα ημερολόγιο. Για να καταγράψω αλλά και να κρατήσω ένα αρχείο από πράγματα που έχω κάνει. Πολλά από αυτά είναι δωρισμένα βλέπετε... Σιγά σιγά και μέσα από εδώ , αλλά κι από άλλα φόρουμ ήρθα σε επαφή με πολλές γυναίκες που είχαν τα ίδια ενδιαφέροντα κι άρχισα να ανεβάζω τα νέα μου δημιουργήματα για να δω την γνώμη τους και την κριτική τους.
Δεν ασχολούμαι με τις ώρες με το μπλογκ μου, είναι αλήθεια. Που και που κι όταν έχω κάτι να δείξω ή να μοιραστώ κάνω μια ανάρτηση ... κι ούτε σκέφτομαι αλλαγές ή καινούργιες ιδέες για αυτό. Βλέπετε είναι μόνο το μέσο κι όχι ο σκοπός!
Το θέμα του μπλογκ είναι ότι φτιάχνω με τα χεράκια μου... Στην αρχή πιο πολύ κέντημα, αλλά τώρα νοιώθω πως το πλέξιμο με έχει κερδίσει. Μακάρι να είχα το χρόνο και την πολυτέλεια να ασχολούμαι με ότι επιθυμώ όσο επιθυμώ (γιατί έχω δει πανέμορφα πράγματα σε πολλά σπιτάκια, αλλά που χρόνος...)
Και τι πρέπει να ξέρετε για μένα... Είμαι μια γυναίκα σαν όλες τις άλλες, εργαζόμενη και μαμά και σύζυγος (του πολύπαθου Οδυσσέα βεβαίως βεβαίως), ηρεμώ με ότι φτιάχνω με  τα χέρια μου κι έτσι διώχνω το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας. Ακόμα η πόρτα μου είναι πάντα ανοιχτή : για νέες ιδέες και νέες φιλίες!
Αυτά!
Κορίτσια ευχαριστώ για το δωράκι κι όποια δεν το έχει ας κοπιάσει να το πάρει!

Θαλασσινό

Σας είχα δώσει μια γεύση τις προάλλες από το καινούργιο μυστηριώδες σάλι. Η διαδικασία είναι η ίδια με την προηγούμενη φορά: Η σχεδιάστρια LilyGo μας στέλνει κάθε βδομάδα τις οδηγίες και μεις προχωράμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα! Για λεπτομέρειες δείτε εδώ!
Αυτή τη φορά όμως κυλάει πιο γρήγορα και πιο εύκολα! Σίγουρα είναι πολύ καλογραμμένο το σχέδιο αλλά ίσως και εγώ ξέρω πως να το χειριστώ!
Το ονομάζω "το θαλασσινό μου σάλι" γιατί το χρώμα του μου θυμίζει θάλασσα και καλοκαίρι! Και του έχω βάλει χάντρες στο ίδιο χρώμα που η λάμψη τους μου θυμίζει τη λάμψη που έχουν οι σταγόνες του νερού  όταν βγαίνουμε από τη θάλασσα...
Θέλω διακοπές επειγόντως, φαίνεται;;;;

Τι είναι ευτυχία;;;

Η ευτυχία είναι κάτι σχετικό ... αλλιώς την ορίζει ο ένας κι αλλιώς ο άλλος. Για εμένα ευτυχία είναι οι μικρές μαγικές στιγμές...
Και να μια τέτοια... Ο "Οδυσσέας" μου γύρισε σήμερα, κουρασμένος και πολύ αδύνατος. Μετά το φαγητό λοιπόν, καθίσαμε στους καναπέδες. Εγώ στον ένα πλέκοντας κι εκείνος στον άλλο ... κοιμήθηκε! Απόλυτη ησυχία, απόλυτη ηρεμία κι απόλυτη πληρότητα!!! Μια μικρή μαγική στιγμή!

(κι αυτό το υπέροχο τυρκουάζ είναι το καινούργιο μυστήριο σάλι, για το οποίο θα τα πούμε άλλη φορά!)

Τυρκουάζ.

Με τα μπλε εγώ δεν τα πάω και πολύ καλά! Αλλά με το τυρκουάζ  το καλοκαίρι έχω θέμα! Και αυτό το ζακετάκι που θα σας δείξω έχει πολύ τυρκουάζ!
Είναι το ζακετάκι του σκάιπ, γιατί το περισσότερο το έπλεξα με το netbook στα πόδια μου συνομιλώντας με τον Οδυσσέα μου (ακόμα μακριά και τον περιμένω την Δευτέρα!!!)
Βελονάκι για να είναι ξεκούραστο και να μην θέλει πολύ μέτρημα, το νήμα υπέροχο και το σχέδιο θα το βρείτε εδώ ! Το συστήνω ανεπιφύλακτα και για άλλο ένα λόγο: είναι πλεγμένο από πάνω προς τα κάτω και μονοκόμματο. Πολύ βολικό αυτό γιατί και ανά πάσα στιγμή μπορείς να το δοκιμάσεις  αλλά και γιατί στο τέλος γλυτώνεις τα ραψίματα! Συν ότι δεν έχει καμία ραφή!
Τυρκουάζ λοιπόν... το πιο καλοκαιρινό χρώμα!