Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

Δεν ήξερες, δε ρώταγες; ( ή αλλιώς pulled thread).

  Πρόσφατα αγόρασα από το ίντερνετ ένα βιβλίο σχετικά με το pulled thread (σε πιστή μετάφραση τραβηγμένη κλωστή). Είναι γραμμένο απο μια Ιταλίδα που ασχολείται με το κέντημα επαγγελματικά και με τεχνικές ... ας τις πω παραδοσιακές. Το site της είναι http://www.filofilo.it// και σας προτείνω να το δείτε!
  Εμένα γενικά μου αρέσει αυτό το είδος κεντήματος και οτιδήποτε καινούργιο και διαφορετικό είναι πάντα ευπρόσδεκτο. Έτσι είπα να το τολμήσω (εξού και ο τίτλος της ανάρτησης).Έψαξα στο ιντερνετ- πάλι - για ένα ύφασμα που μάντεψα ότι θα μου κάνει και διάλλεξα ένα απλό κλασσικό χρώμα κλωστής (cotton perle n8, χρ. 712) έτσι ώστε να μπορώ να το βρω μετά εύκολα κι εδώ.
  Τα πράγματα ήρθαν κι εγώ σχέδιο δεν είχα. Το μόνο που είχα είναι το μεγάλο το τραπέζι του σαλονιού που θέλει μεγάλο καρέ! Άπλωσα το ύφασμα στο πάτωμα και με ένα μαλακό μολύβι σχεδίασα ένα μεγάλο λουλούδι. Το σχέδιο είναι ως εξής: κάθε ένα πέταλο θα είναι και μια διαφορετική βολονιά και στα εσωτερικά πέταλα θα μπουν βελονιές πιο αραιές ενώ στα εξωτερικά πιο πυκνές.
  Για να δείτε το:
  Οι διαστάσεις  είναι 100Χ 100 (βοήθεια μου!). Και άρχισα πρώτα με το περίγραμμα που είναι με βολονιά αλυσίδα (chain stitch- συγνώμη που χρησιμοποιώ μόνο την αγγλική ορολογία αλλά όλα από ξένα site τα έμαθα!). Πιάνω που λέτε και το πρώτο πέταλο και η υποψία μου έγινε πραγματικότητα: το ύφασμα είναι ωραίο και μαλακό όπως πρέπει, αλλά είναι και πολύ πυκνό, πράγμα που σημαίνει τα εξής δύο (δεινά):
  1. Η τεχνική αυτή θέλει σχεδόν ίδιο χρώμα κλωστής με το ύφασμα  (έτσι ώστε το ύφασμα με το τράβηγμα την κλωστής να δημιουργεί σχέδια - πυκνώματα και αραιώματα)και δεδομένου ότι οι τρυπούλες του υφάματος είναι τοοοοοοοοσο μικρές, την πρεσβυωπία την έχω στο τσεπάκι!
  2.  Δεν φτουράει!!! Κεντάω, κεντάω, κεντάω και με το ζόρι τελείωσα ένα πέταλο!!! Άσε που κατανάλωσα σχεδόν μια κουβαρίστρα κλωστής - και τώρα πρέπει να κατεβώ στο κέντρο της Θεσσαλονικής για να εφοδιαστώ (πρώτα ο Θεός αν έχουν - στην περιοχή μου ρώτησα σήμερα και δεν έχουν)

Αυτά! Ανεβάζω και κοντινές φωτο για να δείτε

   Από πείσμα και υπομονή έχω μπόλικη όποτε από καιρό σε καιρό θα σας ανεβάζω καμιά φωτογραφία με την πρόοδο! Όπως το βλέπω εγώ, όταν με το καλό τελειώσει ή χάλια θα είναι ή για το μουσείο!
     Α και πέιτε την γνώμη σας, να γεμίσω το κέντρο του λουλουδιού με χάντρα στο ίδιο χρώμα για να φωτίσει λίγο ή θα είναι ... too much;
(σχόλια, ιδέες και προτάσεις, λόγια συμπαράστασης  στο forum, κορίτσια!)

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Hardanger 2

   Εδώ σας έχω και τα υπόλοιπα που έχω από hardanger. Άλλο ένα μαξιλάρι, το σελιδοδείκτη και αυτό που ξεκίνησε μεν , θα ολοκηρωθεί στις διακοπές δε!
  Το μαξιλάρι είναι το ζευγάρι του πρώτου (γιατί ένα ίσον κανένα, που λέμε).
  Ο σελιδοδείκτης ξεκίνησε ως δείγμα για να δοκιμάσω τα κεντρικά μοτίφ αλλά τελικά κατέληξε να στολίζει το βιβλίο μου! Τα μοτίφ είναι από το βιβλίο που ανάρτησε στο blog της η Σταυροβελονιά και την ευχαριστώ ξανά για αυτό. Προσέξτε λίγο το τελείωμα... λέγεται buttonhole stitch (η βελονιά της κουμπότρυπας;;;;;;;) και το ύφασμα πάλι το κόβουμε. Το δοκίμασα κι αυτό για πρώτη φορά και ομολογώ πως πολύ το φοβόμουν. Αλλά πέτυχε!




  Και πάμε στο καρέ... Στο σαλόνι μου- που ουσιαστικά είναι καθιστικό και ζούμε όλη τη ζωή μας εκεί- έχω ένα χαμηλό πλην όμως μεγάλο τραπέζι (120Χ120 εκ). Άρα καταλαβαίνεται ότι πρέπει να φτιάχνω μεγάλα καρέ για εκεί.... Ε, πήρα το αρχικό σχέδιο και το μεγάλωσα, προσθέτωντας όσα μοτίφ ήθελα για να φτάσω στο επιθυμητο μέγεθος.  'Υστερα κάποια στιγμή έμεινα από κλωστές ... παράγγειλα με το γνωστό τρόπο αλλά δεν είχαν το απόθεμα που ήθελα... Κι έτσι περίμενα ... και έπιασα τον ΜΠΕΛΑ μου! (για αυτό όμως θα τα πούμε άλλη φορά!Ακόμα έχει αρκετή δουλειά, κι έχω και κανά δύο ιδεές ακόμα (καμιά χαντρούλα πχ που τόσο μου αρέσουν!). ΄
 Αλλά είπαμε αυτό στις διακοπές!

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Hardanger


Το πρώτο μου hardenger είναι γεγονός! Ύφασμα και κλώστες από το casa cenina- μια επιτυχημένη επιλόγη! Αρκετή υπομονή, λίγο άγχος να κόψω σωστά κι εκεί που πρέπει και να το έτοιμο! (πιο πολύ με ζόρισε το ράψιμο με τη ραπτομηχανή...τι τα θες άμα είσαι αυτοδίδακτη, και πεισματάρα, παιδεύεσαι αλλά το καταφέρνεις!)